Kireçtaşlarının Ana Bileşenleri Oluşumu ve Özellikleri

Kireçtaşlarının ana bileşenleri
 - 
Arabic
 - 
ar
Azerbaijani
 - 
az
Bengali
 - 
bn
Dutch
 - 
nl
English
 - 
en
French
 - 
fr
German
 - 
de
Indonesian
 - 
id
Kyrgyz
 - 
ky
Latin
 - 
la
Portuguese
 - 
pt
Russian
 - 
ru
Spanish
 - 
es
Tajik
 - 
tg
Turkish
 - 
tr
Uzbek
 - 
uz

Kireçtaşlarının ana bileşenler nelerdir?

Kireçtaşları, çok basit mineralojiye sahip olmasına karşın, çok çeşitli bileşen içeriğine sahiptirler. Bunlarda dört ana bileşen tanımlanmaktadır:

  • İskeletsel-olmayan taneler
    • Zarflı taneler (ooidler, pisoidler, onkoidler, mikro-onkoidler)
    • Peloidler
    • Kırıntılar (intra- ve litoklastlar)
  • İskeletsel (biyoklastik) taneler (kireçli bitki ve hayvanların kalıntıları)
  • Matriks
  • Çimento (spari kalsit)

 

Kireçtaşlarının bileşimi, kayanın oluşum koşullarına bağlı olarak değişebilir. Örneğin, sığ denizlerde oluşan kireçtaşları genellikle iskeletsel tanelerden ve mikritten oluşur. Derin denizlerde oluşan kireçtaşları ise genellikle ve dolomitten oluşur.

 

Kireçtaşları, dünya yüzeyinin yaklaşık %10'unu oluşturur ve çeşitli endüstriyel uygulamalarda kullanılır. Örneğin, kireçtaşları, çimento, sıva ve diğer inşaat malzemelerinde, gübrede ve boyada kullanılır.

 

Ooidler

Ooidler
Ooidler

 

Bir çekirdek (genellikle bir karbonat parçası veya bir kuvars kırıntısı) etrafında bir veya birden çok düzenli konsantrik lamina çeperleşmesinden meydana gelmiş küresel ve yarı küresel şekilli taneler. Boyutları 2 mm'den küçüktür. Boyutları 2 mm'den büyük olanlar pisoid olarak isimlendirilir.

 

Ooidler, genellikle kalsiyum karbonattan oluşan, küçük, küresel, “kaplanmış” tortul tanelerdir. Ooidler genellikle deniz tabanında, en yaygın olarak sığ tropik denizlerde oluşur.

Ooidlerin oluşumu, aşağıdaki gibi bir dizi aşamadan oluşur:

  • Bir çekirdek oluşur. Çekirdek, bir fosil, mineral veya başka bir tanecik olabilir.
  • Çekirdek, kalsiyum karbonat ile kaplanır. Bu, sudaki kalsiyum karbonatın çökelmesi veya mikroorganizmaların aktivitesi ile olabilir.
  • Kaplama, bir dizi konsantrik katman oluşturur. Her katman, kalsiyum karbonat çökelmesi ile oluşur.

 

Ooidler, çeşitli faktörlerden etkilenir, bunlara:

  • Su sıcaklığı: Ooidler, genellikle sığ, sıcak sularda oluşur.
  • Sudaki kalsiyum karbonat konsantrasyonu: Ooidler, genellikle kalsiyum karbonat konsantrasyonu yüksek olan sularda oluşur.
  • Akıntılar: Akıntılar, ooidlerin oluşumunu ve hareketini etkileyebilir.

 

Ooidler, çeşitli tortul kaya türlerinde bulunur. En yaygın olarak kireçtaşı, marn ve gibi karbonat kayaçlarında bulunurlar. Ooidler, kayaların özelliklerini ve özelliklerini önemli ölçüde etkileyebilir. Örneğin, ooidler, kayaların sertliğini ve dayanıklılığını artırabilir. Ayrıca, ooidler, kayaların dokusunu ve özelliklerini de etkileyebilir.

 

Peloidler

Peloidler
Peloidler

 

Peloid mikrokristalen karbonattan meydana gelmiş ve iç yapı göstermeyen küresel, elipsoidal veya yarı köşeli tanelerdir. Peloidlerin boyutları birkaç mm'ye erişebilmesine karşın çoğunlukla 0,1-0,5 mm'lik çaplara sahiptirler.

 

Jeolojik veya jeobiyolojik olaylar sonucu oluşan organik veya inorganik maddelerdir. Banyo, lokal veya paket uygulamaları şeklinde tedavi amaçlı olarak kullanılırlar. Peloidler, aşağıdakilere ayrılabilir:

  • Organik peloidler: Bitkisel veya hayvansal kalıntılardan oluşur. En yaygın organik peloidler, turba ve sapropeldir.
  • Mineral peloidler: Minerallerden oluşur. En yaygın mineral peloidler, kil, silis ve karbonattır.

 

Peloidler, aşağıdaki gibi çeşitli şekillerde oluşur:

  • Çökme: Peloidler, bir su kütlesine çökelen organik veya inorganik maddelerden oluşur.
  • Değişim: Peloidler, daha önce oluşan kayaların kimyasal veya fiziksel değişimi ile oluşabilir.
  • Biyolojik aktivite: Peloidler, mikroorganizmaların aktivitesi ile oluşabilir.

 

Peloidler, çeşitli endüstriyel uygulamalarda kullanılır. Örneğin, peloidler, gübre, boya ve diğer ürünlerde kullanılır. Ayrıca, peloidler, tıbbi uygulamalarda da kullanılır.

 

İntraklastlar

intraklastlar
intraklastlar

 

İntraklas, taşlaşmış veya kısmen taşlaşmış karbonat tortularının kırıntılarıdır.

 

İntraklastlar, bir kayanın içinde bulunan, daha önce oluşmuş bir tortudan gelen, genellikle düzensiz şekilli tanelerdir. İntraklastlar, genellikle çakıl veya kum boyutundadır, ancak daha küçük veya daha büyük olabilirler.

 

Aşağıdaki gibi çeşitli şekillerde oluşur:

  • Erozyon: Bir kaya, dalgalar veya akıntılar gibi erozyon süreçleri tarafından parçalanırsa, parçalar bir başka yerde yeniden çökelebilir. Bu parçalar, intraklastlar olarak adlandırılır.
  • Taşınma: Bir kaya, bir deprem gibi bir olayla yerinden oynarsa, parçalar başka bir yere taşınabilir ve yeniden çökelebilir. Bu parçalar, intraklastlar olarak adlandırılır.
  • Çökelme: Bir kaya, bir göl veya deniz gibi bir su kütlesine çökelirse, parçalar bir başka yerde yeniden çökelebilir. Bu parçalar, intraklastlar olarak adlandırılır.

 

İntraklastlar, çeşitli tortul kaya türlerinde bulunur. En yaygın olarak kireçtaşı, kumtaşı ve marn gibi karbonat kayaçlarında bulunurlar. İntraklastlar, kayaların özelliklerini ve özelliklerini önemli ölçüde etkileyebilir. Örneğin, intraklastlar, kayaların sertliğini ve dayanıklılığını artırabilir. Ayrıca, intraklastlar, kayaların dokusunu ve özelliklerini de etkileyebilir.

 

İntraklastların bazı özellikleri şunlardır:

  • Boyut: İntraklastlar, genellikle çakıl veya kum boyutundadır, ancak daha küçük veya daha büyük olabilirler.
  • Kimyasal bileşim: İntraklastlar, genellikle kayanın oluştuğu aynı minerallerden oluşur.
  • Oluşum: İntraklastlar, genellikle erozyon, taşınma veya çökelme süreçleri ile oluşur.
  • Kullanım: İntraklastlar, çeşitli endüstriyel uygulamalarda kullanılır. Örneğin, intraklastlar, çimento, sıva ve diğer inşaat malzemelerinde dolgu maddesi olarak kullanılır. Ayrıca, intraklastlar, gübre, boya ve diğer ürünlerde de kullanılır.

 

Agregatlar

Agregatlar
Agregatlar

 

Agregat, iki veya daha fazla sayıdaki karbonat parçacığının (peloid, ooid, fosil kırıntısı vs.) genel olarak koyu renkli ve organik maddece zengin bir karbonat, çamur matriks tarafından birbirine bağlanmış düzensiz şekilli karbonat taneleridir.

 

Agregatlar, aşağıdaki özelliklere göre sınıflandırılabilir:

  • Boyut: Agregatlar, büyüklüklerine göre kum, çakıl ve kırma taş olarak sınıflandırılır. Kum, en küçük agrega türüdür ve genellikle 0,075 ila 4,75 mm boyutlarındadır. Çakıl, daha büyük agrega türüdür ve genellikle 4,75 ila 75 mm boyutlarındadır. Kırma taş, en büyük agrega türüdür ve genellikle 75 mm'den büyüktür.
  • Kaynak: Agregatlar, genellikle doğal kaynaklardan elde edilir, ancak bazı durumlarda sentetik olarak da üretilebilir. Doğal agregalar, kum taşları, kayalar ve diğer kaya oluşumlarından elde edilir. Sentetik agregalar, genellikle geri dönüştürülmüş malzemelerden yapılır.
  • Kimyasal bileşim: Agregatlar, genellikle minerallerden oluşur. En yaygın agrega mineralleri kuvars, feldspat ve kildir.

 

Agregatlar, inşaat malzemelerinde önemli bir rol oynar. Beton ve asfaltın ana bileşenleridir ve çeşitli diğer inşaat malzemelerinde de kullanılırlar. Agregatlar, aşağıdaki özelliklere sahiptir:

  • Sertlik: Agregatlar, beton ve asfaltın sertliğini ve dayanıklılığını sağlar.
  • Güç: Agregatlar, beton ve asfaltın gücünü ve dayanıklılığını sağlar.
  • Dayanıklılık: Agregatlar, beton ve asfaltın dayanıklılığını sağlar.
  • Su direnci: Agregatlar, beton ve asfaltın su direncini sağlar.

 

İskeletsel taneler

İskeletsel taneler
iskeletsel taneler

 

Kireçtaşları içerisindeki iskelet taneleri mikro ve makro fosillerin bütün veya kırılmış parçalarından oluşur.

 

İskeletsel taneler, bir kayanın içindeki organizmaların sert kısımlarıdır. Kayaların oluşumunda önemli bir rol oynar ve kayanın özelliklerini ve özelliklerini önemli ölçüde etkileyebilir.

 

Aşağıdakiler de dahil olmak üzere çeşitli organizmalardan oluşabilir:

  • Hayvanlar: Mercanlar, kabuklular, foraminiferalar, diatomlar ve süngerler gibi hayvanlar, iskeletsel taneler oluşturabilir.
  • Bitkiler: Bazı bitkiler, örneğin yosunlar, iskeletsel taneler oluşturabilir.

 

İskeletsel taneler, aşağıdaki gibi çeşitli şekillerde oluşur:

  • Hayvansal iskeletler: Hayvanların iskeletleri, ölümlerinden sonra kayaların içinde kalabilir.
  • Bitkisel kalıntılar: Bitkilerin kalıntıları, ölümlerinden sonra kayaların içinde kalabilir ve iskeletsel taneler oluşturabilir.
  • Organizmaların dış iskeletleri: Bazı organizmalar, dış iskeletler oluşturur. Bu dış iskeletler, ölümlerinden sonra kayaların içinde kalabilir ve iskeletsel taneler oluşturabilir.

 

İskeletsel taneler, kayaların oluşumunda önemli bir rol oynar. Örneğin, iskeletsel taneler, kayaların sertliğini ve dayanıklılığını artırabilir. Ayrıca, iskeletsel taneler, kayaların dokusunu ve özelliklerini de etkileyebilir.

 

Mikrokristalen Kalsit (Mikrit)

Mikrokristalen Kalsit (Mikrit)
Mikrokristalen Kalsit (Mikrit)

 

Boyutları belirgin olarak yaklaşık 1-5 m. (0.001-0.005 mm) olan ve iğne şekilli aragonit ve kalsit kristallerinden meydana gelen karbonat çamurunu veya kireç çamurunu ifade etmektedir.  Folk (1959) mikrokristalen kalsit için kısaltma terimi olan mikrit terimini önermiş ve yaygın kabul görmüştür.

 

Mikrokristalin kalsit (mikrit), 1-4 mikron boyutundaki kalsit kristallerinden oluşan bir karbonat çamurudur. Kireçtaşı, dolomit ve traverten gibi birçok tortul kaya türünde bulunur. Mikrit, genellikle kalsiyum karbonat çökellerinin biyolojik süreçler tarafından üretilmesiyle oluşur. Örneğin, mercanlar ve kabuklular, mikrit üreten kalsiyum karbonat çökeltileri oluşturur. Mikrit ayrıca, organik maddelerin çürümesiyle oluşan karbonat çamurundan da oluşabilir.

 

Kireçtaşının dokusu ve özelliklerini önemli ölçüde etkileyebilir. Mikritli kireç taşı genellikle daha yumuşak ve daha az dayanıklı olur. Ayrıca, mikritli kireç taşı daha az su geçirmez olabilir. Çeşitli endüstriyel uygulamalarda kullanılır. Örneğin, mikrit, çimento, sıva ve diğer inşaat malzemelerinde dolgu maddesi olarak kullanılır. Ayrıca, mikrit, gübre, boya ve diğer ürünlerde de kullanılır.

 

Mikritin bazı özellikleri şunlardır:

  • Boyut: Mikrit, 1-4 mikron boyutunda kalsit kristallerinden oluşur.
  • Kimyasal bileşim: Mikrit, kalsiyum karbonat (CaCO3) mineralinden oluşur.
  • Oluşum: Mikrit, genellikle kalsiyum karbonat çökellerinin biyolojik süreçler tarafından üretilmesiyle oluşur.
  • Kullanım: Mikrit, çeşitli endüstriyel uygulamalarda kullanılır.

 

Spari kalsit (Çimento)

Spari kalsit (Çimento)
Spari kalsit (Çimento)

 

Kireçtaşlarının çoğu, genellikle büyük boyutlu (0,02-0,1 mm civarında) kalsit kristallerini içerir. Böyle kristaller spari kalsit olarak isimlendirilir. Spari kalsit; daha büyük boylu ve temiz oluşlarıyla mikritten ve iç dokularının olmayışı ve kristal şekilleriyle de karbonat tanelerinden ayırt edilirler. Spari kalsit çimento olarak taneler arasındaki gözenek boşluklarını veya erime boşluklarını doldurmuş olarak altında görülür.

 

Kalsiyum karbonat minerali olan spari kalsit içeren bir çimento türüdür. Spari kalsit, yüksek saflık ve tane boyutu dağılımına sahip, genellikle beyaz veya açık renkli bir mineraldir. Spari kalsit çimento, geleneksel Portland çimentona kıyasla bir dizi avantaja sahiptir. Daha yüksek mukavemet ve dayanıklılık sağlar, daha düşük su/çimento oranı gerektirir ve daha az karbondioksit emisyonu üretir.

 

Spari kalsit çimento, aşağıdakiler de dahil olmak üzere çeşitli uygulamalarda kullanılır:

  • İnşaat: Spari kalsit çimento, beton, harç, sıva ve diğer inşaat malzemelerinde kullanılır.
  • Sanayi: Spari kalsit çimento, kimyasallar, gübreler ve diğer endüstriyel ürünler üretiminde kullanılır.
  • Tarım: Spari kalsit çimento, toprak pH'sını düşürmek için kullanılır.

 

Spari kalsit çimentonun üretimi, geleneksel Portland çimento üretimine benzer. Kalsiyum karbonat minerali, yüksek sıcaklıklarda kalsine edilir ve ardından öğütülür. Spari kalsit çimento, Portland çimentona kıyasla daha yüksek bir maliyete sahiptir. Ancak, sağladığı avantajlar, maliyetinin çoğu zaman karşılanmasını sağlar.

 

İşte spari kalsit çimentonun geleneksel Portland çimentona kıyasla bazı avantajları:

  • Daha yüksek mukavemet ve dayanıklılık: Spari kalsit çimento, geleneksel Portland çimentona kıyasla daha yüksek mukavemet ve dayanıklılık sağlar. Bu, daha uzun ömürlü ve daha dayanıklı yapılara yol açar.
  • Daha düşük su/çimento oranı: Spari kalsit çimento, geleneksel Portland çimentona kıyasla daha düşük su/çimento oranı gerektirir. Bu, daha dayanıklı ve daha az su geçirgen yapılara yol açar.
  • Daha az karbondioksit emisyonu: Spari kalsit çimentonun üretimi, geleneksel Portland çimento üretiminden daha az karbondioksit emisyonu üretir. Bu, çevresel sürdürülebilirliğe katkıda bulunur.

 

Kireçtaşının özellikleri nelerdir?

Kireçtaşı, yaygın bir kimyasal tortul kayadır. Genellikle açık renklidir ve kalsit ve aragonit gibi kalsiyum karbonat açısından zengin minerallerden oluşur. Kayalardaki varlığı, kaya örneğine asit damlatılarak ve herhangi bir kabarcıklanma belirtisi aranarak tespit edilebilir.

 

Kireçtaşının özellikleri şunlardır:

  • Kimyasal bileşim: Kireç taşı, kalsiyum karbonat (CaCO3) mineralinden oluşur. Bu mineral, kayanın sertliğini ve dayanıklılığını sağlayan şeydir.
  • Sertlik: Kireç taşı, Mohs ölçeğinde 3 ila 4 arasında derecelendirilir. Bu, kireç taşının, 1 ila 2 arasında derecelendirilen minerallerden daha sert, ancak 5 ila 10 arasında derecelendirilen minerallerden daha yumuşaktır.
  • Renk: Kireç taşının rengi, kayanın bileşimine bağlıdır. Saf kireç taşı beyaz veya krem ​​rengindedir. Ancak, kireç taşı genellikle diğer ve maddelerle kirletilir.
  • Dokusu: Kireç taşının dokusu, kayanın oluşum koşullarına bağlıdır. Denizel ortamlarda oluşan kireç taşı, genellikle karasal ortamlarda oluşan kireç taşından daha ince taneli ve daha sıkı dokuya sahiptir.
  • Yoğunluğu: Kireç taşının yoğunluğu 2,5 ila 2,7 g/cm3 arasındadır.

 

En sert kireçtaşı nedir?

Karbonlu kireçtaşının sürekli olarak magnezyen kireçtaşı, alt oolitik kireçtaşı ve büyük oolitik kireçtaşından daha sert ve daha güçlü olarak derecelendirildiğini bazı bilim dergileri yayınlanmıştır.

 

Dolomit, en sert kireçtaşı olarak kabul edilir. Dolomit, kalsiyum karbonat (CaCO3) ve magnezyum karbonat (MgCO3) karışımından oluşan bir kayadır. Kalsiyum karbonat oranı ne kadar yüksekse, dolomit o kadar serttir. Dolomit, genellikle Mohs ölçeğinde 3,5 ila 4,5 arasında derecelendirilir. Bu, dolomitin, 1 ila 2 arasında derecelendirilen minerallerden daha sert, ancak 5 ila 10 arasında derecelendirilen minerallerden daha yumuşak olduğu anlamına gelir.

 

Genellikle inşaat malzemeleri, ve endüstriyel uygulamalarda kullanılır. Dolomit, çimento, sıva, seramik ve diğer ürünlerin üretiminde kullanılır. Ayrıca, dolomit, demir ve bakır gibi metallerin çıkarılmasında kullanılır.

 

Kireçtaşı hangi renkler olabilir?

Doğal kireçtaşı gelen sığ deniz yatakları ve renk aralıklarında aslen mevduat beyaz, sarı, gri, mavi, bej ve krem. Kireçtaşı rengi taşın genel görünümünde önemliyken, taşa yerleştirilen kaplama da önemlidir.

 

Kireç taşının rengi, kayanın bileşimine bağlıdır. Saf kireç taşı, beyaz veya krem ​​rengindedir. Ancak, kireç taşı genellikle diğer mineraller ve maddelerle kirletilir. Bu kirleticiler, kireç taşının rengini değiştirebilir.

 

Kireç taşının en yaygın renkleri şunlardır:

  • Beyaz: Saf kireç taşı, beyaz veya krem ​​rengindedir.
  • Gri: Kireç taşı, demir oksit gibi kirleticilerle kirlendiğinde gri renk alabilir.
  • Sarı: Kireç taşı, limonit gibi kirleticilerle kirlendiğinde sarı renk alabilir.
  • Kırmızı: Kireç taşı, hematit gibi kirleticilerle kirlendiğinde kırmızı renk alabilir.
  • Yeşil: Kireç taşı, klorofilit gibi kirleticilerle kirlendiğinde yeşil renk alabilir.

 

Kireç taşı, bazen çok çeşitli renklerde olabilir. Örneğin, Çin'deki Zhangjiajie Milli Parkı'ndaki kireç taşı oluşumları, kırmızı, turuncu, sarı ve yeşil gibi çeşitli renklerdedir. Bu renkler, kayanın içindeki farklı minerallerden kaynaklanır.

 

Kireç taşının rengi, kayanın oluşum koşullarına da bağlı olabilir. Örneğin, denizel ortamlarda oluşan kireç taşı, genellikle karasal ortamlarda oluşan kireç taşından daha beyazdır. Bunun nedeni, deniz suyundaki minerallerin kireç taşının rengini değiştirmesidir.

 

Kireçtaşı sert mi yoksa yumuşak mı?

Kireç taşı ile ilgili en yaygın yanılgı , bunun yumuşak bir taş olduğudur. Gerçekte, kireçtaşı sertliği değişebilir. Yani sert olabildiği kadar yumuşakta olabilir.

 

Kireçtaşının sertliği, kayanın bileşimine, tane boyutuna ve dokusuna bağlıdır. Sert kireç taşı, genellikle yüksek oranda kalsiyum karbonat (CaCO3) içeren, ince taneli ve sıkı dokulu bir kayadır. Bu tür kireç taşı, çimentoda, sıvalarda ve diğer inşaat malzemelerinde kullanılır.

Yumuşak kireç taşı, genellikle düşük oranda kalsiyum karbonat içeren, kaba taneli ve gevşek dokulu bir kayadır. Bu tür kireç taşı, genellikle toprak oluşumunda rol oynar.

Genel olarak, kireç taşı, , ve gibi diğer kayalardan daha yumuşaktır. Bununla birlikte, sert kireç taşı, bazı durumlarda bu kayalardan daha sert olabilir. Örneğin, mermer, genellikle kalsiyum karbonat içeren bir kayadır, ancak kireçtaşı kadar sert değildir.

 

Kireç taşının sertliğini ölçmek için Mohs ölçeği kullanılabilir. Bu ölçek, 1'den 10'a kadar derecelendirilmiş bir ölçektir. 1'den 2'ye kadar olan mineraller, 10'a kadar olan minerallerden daha yumuşaktır. Mohs ölçeğine göre, kireç taşı 3 ila 4 arasında derecelendirilir. Bu, kireç taşının, 1 ila 2 arasında derecelendirilen minerallerden daha sert, ancak 5 ila 10 arasında derecelendirilen minerallerden daha yumuşak olduğu anlamına gelir.

 

Çimentoda neden kireç taşı kullanılır?

Kireçtaşıçimento için bir tohum kristali görevi görür , reaksiyon ürünlerini daha iyi dağıtır ve çimentonun reaktivitesini arttırır.

 

Çimentoda kireç taşı, çimentonun bağlayıcılığını sağlayan ana bileşenlerden biridir. Kireç taşı, kimyasal bileşiminde en az %90 kalsiyum karbonat (CaCO3) içerir. Bu bileşik, çimentonun üretimi sırasında yüksek sıcaklıklarda kalsine edilerek kalsiyum oksit (CaO) ve karbon dioksit (CO2) gazına dönüşür.

 

Kalsiyum oksit, su ile reaksiyona girerek kalsiyum hidroksit (Ca(OH)2) oluşturur. Bu bileşik, çimentonun sertleşmesini ve dayanıklılığını sağlayan bağlayıcı maddedir.

 

Çimentoda kireç taşının kullanılmasının başlıca nedenleri şunlardır:

  • Bağlayıcılık: Kireç taşı, çimentonun sertleşmesini ve dayanıklılığını sağlayan ana bileşendir.
  • Maliyet: Kireç taşı, çimento üretiminde kullanılan en ucuz hammaddedir.
  • Mevcudiyet: Kireç taşı, dünyanın birçok yerinde yaygın olarak bulunan bir hammaddedir.

 

Çimento üretiminde kullanılan kireç taşının kalitesi, çimentonun kalitesini doğrudan etkiler. Kireç taşının içerdiği kalsiyum karbonat miktarı ne kadar yüksek olursa, çimentonun bağlayıcılığı o kadar güçlü olur.

Yorumlar kapalı, ancak trackbacks Ve pingback'ler açık.

Bu web sitesi deneyiminizi geliştirmek için çerezleri kullanır. Bu konuda sorun yaşamadığınızı varsayacağız, ancak isterseniz vazgeçebilirsiniz. Kabul et İlgili Konular